Praca terapeuty integracji sensorycznej (SI) oraz specjalisty pracującego z dziećmi z zaburzeniami neurorozwojowymi jest procesem o niezwykle wysokiej intensywności neurobiologicznej. Terapeuta nie jest jedynie obserwatorem czy instruktorem, ale stanowi aktywny, dynamiczny element środowiska regulacyjnego dziecka. Ciągła konieczność monitorowania bodźców, analizy reakcji pacjenta oraz utrzymywania wysokiego poziomu uważności generuje znaczne obciążenie dla układu nerwowego specjalisty . Przekroczenie granic adaptacji prowadzi do przeciążenia sensorycznego i poznawczego, co może rzutować na jakość procesu terapeutycznego oraz zdrowie samego terapeuty.