ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Uważa się, że ADHD dotyka od 3,4% do 6% dzieci (średnio 5%), z przewagą chłopców względem dziewczynek w stosunku 2:1. Oznacza to, że jedno na 20–30 dzieci przejawia nadaktywność psychoruchową z deficytem uwagi. Według niektórych autorów częstość występowania ADHD może być jednak dwukrotnie wyższa. ADHD obserwuje się najczęściej we wczesnym dzieciństwie, obejmuje trzy podstawowe objawy: hiper-
aktywność (nadmierną ruchliwość), nadmierną impulsywność i zaburzenia koncentracji uwagi. Przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne ADHD jest klasyfikowane jako zaburzenie neurorozwojowe, którego objawy obejmują właśnie deficyt uwagi, hiperaktywność i impulsywność – wpływające na funkcjonowanie w życiu codziennym. AHDH ma związek z różnicami w rozwoju struktur mózgowych i ich funkcji, które wpływają na doświadczanie świata, zachowanie, koncentrację, uczenie się i zdolność samoregulacji emocji. Uważa się, że ADHD jest związane przede wszystkim z działalnością kory przedczołowej mózgu, która odpowiada za funkcje wykonawcze, planowanie, decydowanie i hamowanie niepożądanych reakcji. Jej objętość oraz aktywność są w ADHD mniejsze, zaś czas dojrzewania opóźniony. Badania wykazały także różnice w aktywności i wielkości innych obszarów mózgu, w tym ciała migdałowatego, które odgrywa rolę w przetwarzaniu emocji, oraz w jądrach podkorowych.
Warto pamiętać, że kora przedczołowa dojrzewa najpóźniej ze wszystkich struktur mózgu – według niektórych źródeł nawet do 25. roku życia. Dzieci z diagnozą ADHD mają stwierdzone niedobory w neuroprzekaźnikach, takich jak dopamina i noradrenalina. Te substancje są kluczowe dla funkcjonowania kory przedczołowej. Niedobory dopaminy mogą prowadzić do problemów z koncentracją, natomiast niedobór noradrenaliny wpływa na trudność w kontroli im-
pulsów
Kora przedczołowa jest odpowiedzialna za następujące funkcje:
- utrzymanie koncentracji i uwagi: ma ona za zadanie pomóc w skupieniu uwagi na zadaniach oraz pomaga „ignorować” bodźce nieistotne,
- kontrola impulsów: pozwala na przemyślane działanie poprzez kontrolę impulsywnych reakcji,
- planowanie i organizacja: pomaga w planowaniu i organizowaniu działań oraz w przewidywaniu konsekwencji,
- regulacja emocji: pomaga w prawidłowym reagowaniu na daną sytuację.
Według DSM-IV wyróżnia się następujące podtypy ADHD:
- podtyp z przewagą zaburzenia uwagi,
- podtyp z przewagą nadruchliwości i impulsywności,
- podtyp mieszany.
Objawy i ich nasilenie mogą różnić się w zależności od wieku dziecka oraz od jego płci. Chłopcy często przejawiają objawy ADHD poprzez fizyczną nadaktywność, bieganie czy wspinanie w sytuacjach, gdy nie jest to adekwatne. Dziewczynki mogą być bardziej skłonne do przejawiania trudności z koncentracją w formie „marzycielstwa” lub bycia zamyśloną. Młodsze dzieci mogą mieć trudności z siedzeniem w jednym miejscu podczas zajęć w szkole, podczas gdy starsze dzieci mogą mieć problemy z organizacją pracy domowej, np. zapominanie o zadaniach.
Zachowania występujące u dzieci ADHD
- Nadaktywność:
- ciągłe bieganie i wspinanie się, trudności w kontrolowaniu potrzeby ruchu, które mogą prowadzić do zachowań ryzykownych,
- nieustanne wiercenie się, trudności z usiedzeniem w miejscu, ciągłe zmiany pozycji,
- zwiększona potrzeba ruchu – dziecko wykonuje niepotrzebne ruchy, jak podskakiwanie czy kręcenie się; nadmierna ruchliwość wpływa negatywnie na jego zdolność do skupienia się na zadaniach,
- ciągłe dotykanie przedmiotów i osób,
- zaburzenia snu – dziecko ma problem z zasypianiem i wybudza się w nocy, co prowadzi do zmęczenia w ciągu dnia, a brak odpowiedniego odpoczynku pogłębia objawy nadaktywności i trudności z koncentracją,
- wybuchy energii – dziecko nagle wybucha energią, biega, skacze lub krzyczy bez widocznego powodu,
- niepotrzebne ruchy rąk i nóg – dziecko macha rękami lub nogami, nawet gdy siedzi; te niekontrolowane ruchy mogą być oznaką wewnętrznego niepokoju i potrzeby aktywności,
- trudność z siedzeniem w jednym miejscu – dziecko często wstaje z miejsca, np. podczas lekcji lub posiłków,
- ciągłe zmiany pozycji,
- głośne zabawy – dziecko wybiera głośne zabawy,
- nadmierne gadulstwo,
- brak umiejętności czekania na swoją kolej.
- Impulsywność:
- przerywanie innym,
- trudności z czekaniem na swoją kolej,
- impulsywne zachowania fizyczne – nagłe uderzanie, popychanie, ciągnięcie innych,
- trudności z zatrzymaniem się – dziecko ma trudności z przerywaniem rozpoczętej czynności, nawet gdy jest to konieczne,
- niezapowiedziane zmiany nastroju,
- zbyt szybkie zmiany nastroju,
- przeskakiwanie z tematu na temat,
- trudności z przestrzeganiem zasad – dziecko łamie zasady, nie zastanawiając się nad konsekwencjami,
- reagowanie agresją – w sytuacjach stresowych dziecko reaguje agresją bez wcześniejszego namysłu,
- wybuchy złości,
- impulsywne zakupy,
- nieplanowane działania – dziecko podejmuje różne aktywności bez wcześniejszego planu,
- nagłe zmiany w zainteresowaniach – dziecko szybko traci zainteresowanie jedną aktywnością i natychmiast zmienia ją na inną,
- trudności z kończeniem zadań – dziecko zaczyna zadania, ale nie kończy ich, szybko przechodząc do innych myśli,
- reagowanie na impulsy zewnętrzne – dziecko bez zastanowienia reaguje natychmiast na bodźce zewnętrzne, jak: dźwięki, ruch, zapachy itd.
- Zaburzenia koncentracji uwagi:
- łatwe rozpraszanie się,
- niekończenie rozpoczętych zadań,
- problemy z organizacją,
- zapominanie o codziennych obowiązkach,
- unikanie zadań wymagających wysiłku umysłowego,
- łatwe rozpraszanie się np. w klasie,
- trudności z podążaniem za instrukcjami,
- częste gubienie rzeczy,
- zapominanie o planowanych aktywnościach,
- problemy z koncentracją podczas czytania,
- brak zwracania uwagi na szczegóły,
- trudności z utrzymaniem porządku,
- częste „marzenia na jawie”,
- niezdolność do długotrwałej koncentracji,
- zapominanie o ustalonych terminach.
Niespecyficzne objawy ADHD:
- Wybiórczość pokarmowa – dziecko wykazuje skłonność do jedzenia tylko niektórych potraw, odmawiając spożywania nowych lub różnorodnych produktów, co może prowadzić do niedoborów żywieniowych.
- Moczenie nocne – dziecko doświadcza trudności z kontrolowaniem pęcherza...
Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem
Dołącz do 3000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami integracji sensorycznej.
Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia diagnostyczno-terapeutyczne od ekspertów – praktyków. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami rozwojowymi w każdym wieku.