Dziecko z objawami i diagnozą ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) w gabinecie terapeuty integracji sensorycznej

WARSZTAT TERAPEUTY

Coraz częściej w gabinecie spotykamy dzieci ze zdiagnozowanym zespołem ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) bądź takie, których trudności w codziennym funkcjonowaniu stanowią przesłankę do poszerzenia diagnostyki w kierunku zespołu nadpobudliwości psychoruchowej. Ważne jest, by terapeuci integracji sensorycznej poznali specyfikę funkcjonowania dziecka z AHDH oraz możliwe trudności występujące u niego w życiu codziennym. Ułatwi to im przeprowadzanie zajęć z dzieckiem, zwrócenie uwagi na cechy związane z zespołem oraz umożliwi pomoc rodzicom dziecka w doborze aktywności i sposobów regulacji w życiu codziennym. 

ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Uważa się, że ADHD dotyka od 3,4% do 6% dzieci (średnio 5%), z przewagą chłopców względem dziewczynek w stosunku 2:1. Oznacza to, że jedno na 20–30 dzieci przejawia nadaktywność psychoruchową z deficytem uwagi. Według niektórych autorów częstość występowania ADHD może być jednak dwukrotnie wyższa. ADHD obserwuje się najczęściej we wczesnym dzieciństwie, obejmuje trzy podstawowe objawy: hiper-
aktywność (nadmierną ruchliwość), nadmierną impulsywność i zaburzenia koncentracji uwagi. Przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne ADHD jest klasyfikowane jako zaburzenie neurorozwojowe, którego objawy obejmują właśnie deficyt uwagi, hiperaktywność i impulsywność – wpływające na funkcjonowanie w życiu codziennym. AHDH ma związek z różnicami w rozwoju struktur mózgowych i ich funkcji, które wpływają na doświadczanie świata, zachowanie, koncentrację, uczenie się i zdolność samoregulacji emocji. Uważa się, że ADHD jest związane przede wszystkim z działalnością kory przedczołowej mózgu, która odpowiada za funkcje wykonawcze, planowanie, decydowanie i hamowanie niepożądanych reakcji. Jej objętość oraz aktywność są w ADHD mniejsze, zaś czas dojrzewania opóźniony. Badania wykazały także różnice w aktywności i wielkości innych obszarów mózgu, w tym ciała migdałowatego, które odgrywa rolę w przetwarzaniu emocji, oraz w jądrach podkorowych. 

Warto pamiętać, że kora przedczołowa dojrzewa najpóźniej ze wszystkich struktur mózgu – według niektórych źródeł nawet do 25. roku życia. Dzieci z diagnozą ADHD mają stwierdzone niedobory w neuroprzekaźnikach, takich jak dopamina i noradrenalina. Te substancje są kluczowe dla funkcjonowania kory przedczołowej. Niedobory dopaminy mogą prowadzić do problemów z koncentracją, natomiast niedobór noradrenaliny wpływa na trudność w kontroli im-
pulsów

Kora przedczołowa jest odpowiedzialna za następujące funkcje:

  • utrzymanie koncentracji i uwagi: ma ona za zadanie pomóc w skupieniu uwagi na zadaniach oraz pomaga „ignorować” bodźce nieistotne,
  • kontrola impulsów: pozwala na przemyślane działanie poprzez kontrolę impulsywnych reakcji,
  •  planowanie i organizacja: po­­maga w planowaniu i organizowaniu działań oraz w przewidywaniu konsekwencji,
  • regulacja emocji: pomaga w prawidłowym reagowaniu na da­­­ną sytuację.

Według DSM-IV wyróżnia się następujące podtypy ADHD:

  • podtyp z przewagą zaburzenia uwagi,
  • podtyp z przewagą nadruchliwości i impulsywności, 
  • podtyp mieszany.

 

Objawy i ich nasilenie mogą różnić się w zależności od wieku dziecka oraz od jego płci. Chłopcy często przejawiają objawy ADHD poprzez fizyczną nadaktywność, bieganie czy wspinanie w sytuacjach, gdy nie jest to adekwatne. Dziewczynki mogą być bardziej skłonne do przejawiania trudności z koncentracją w formie „marzycielstwa” lub bycia zamyśloną. Młodsze dzieci mogą mieć trudności z siedzeniem w jednym miejscu podczas zajęć w szkole, podczas gdy starsze dzieci mogą mieć problemy z organizacją pracy domowej, np. zapominanie o zadaniach.

Zachowania występujące u dzieci ADHD

  • Nadaktywność:
    • ciągłe bieganie i wspinanie się, trudności w kontrolowaniu po­­trzeby ruchu, które mogą prowadzić do zachowań ryzykownych,
    • nieustanne wiercenie się, trudności z usiedzeniem w miejscu, ciągłe zmiany pozycji,
    • zwiększona potrzeba ruchu – dziecko wykonuje niepotrzebne ruchy, jak podskakiwanie czy kręcenie się; nadmierna ruchliwość wpływa negatywnie na jego zdolność do skupienia się na zadaniach,
    • ciągłe dotykanie przedmiotów i osób,
    • zaburzenia snu – dziecko ma problem z zasypianiem i wybudza się w nocy, co prowadzi do zmęczenia w ciągu dnia, a brak odpowiedniego odpoczynku pogłębia objawy nadaktywności i trudności z koncentracją,
    • wybuchy energii – dziecko nagle wybucha energią, biega, skacze lub krzyczy bez widocznego powodu,
    • niepotrzebne ruchy rąk i nóg – dziecko macha rękami lub no­gami, nawet gdy siedzi; te niekontrolowane ruchy mogą być oznaką wewnętrznego niepokoju i potrzeby aktywności,
    • trudność z siedzeniem w jednym miejscu – dziecko często wstaje z miejsca, np. podczas lekcji lub posiłków,
    • ciągłe zmiany pozycji,
    • głośne zabawy – dziecko wy­­biera głośne zabawy,
    • nadmierne gadulstwo,
    • brak umiejętności czekania na swoją kolej. 
  • Impulsywność:
    • przerywanie innym,
    • trudności z czekaniem na swoją kolej, 
    • impulsywne zachowania fizycz­­ne – nagłe uderzanie, popychanie, ciągnięcie innych,
    • trudności z zatrzymaniem się – dziecko ma trudności z przerywaniem rozpoczętej czynności, nawet gdy jest to konieczne, 
    • niezapowiedziane zmiany na­­stroju,
    • zbyt szybkie zmiany nastroju,
    • przeskakiwanie z tematu na te­­mat,
    • trudności z przestrzeganiem za­­­sad – dziecko łamie zasady, nie zastanawiając się nad konsekwencjami,
    • reagowanie agresją – w sytuacjach stresowych dziecko reaguje agresją bez wcześniejszego namysłu,
    • wybuchy złości,
    • impulsywne zakupy,
    • nieplanowane działania – dziecko podejmuje różne aktywności bez wcześniejszego planu,
    • nagłe zmiany w zainteresowaniach – dziecko szybko traci zainteresowanie jedną aktywnością i natychmiast zmienia ją na inną,
    • trudności z kończeniem zadań – dziecko zaczyna zadania, ale nie kończy ich, szybko przechodząc do innych myśli,
    • reagowanie na impulsy zew­nętrzne – dziecko bez zastanowienia reaguje natychmiast na bodźce zewnętrzne, jak: dźwięki, ruch, zapachy itd. 
  • Zaburzenia koncentracji uwa­gi:
    • łatwe rozpraszanie się,
    • niekończenie rozpoczętych za­­dań,
    • problemy z organizacją, 
    • zapominanie o codziennych obowiązkach,
    • unikanie zadań wymagających wysiłku umysłowego, 
    • łatwe rozpraszanie się np. w klasie,
    • trudności z podążaniem za in­­strukcjami,
    • częste gubienie rzeczy,
    • zapominanie o planowanych ak­­tywnościach,
    • problemy z koncentracją podczas czytania,
    • brak zwracania uwagi na szczegóły, 
    • trudności z utrzymaniem po­rząd­ku,
    • częste „marzenia na jawie”,
    • niezdolność do długotrwałej koncentracji,
    • zapominanie o ustalonych terminach. 

 

Niespecyficzne objawy ADHD:

  • Wybiórczość pokarmowa – dziecko wykazuje skłonność do jedzenia tylko niektórych potraw, odmawiając spożywania nowych lub różnorodnych produktów, co może prowadzić do niedoborów żywieniowych.
  • Moczenie nocne – dziecko doświadcza trudności z kontrolowaniem pęcherza...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem


Dołącz do 3000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami integracji sensorycznej.

Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia diagnostyczno-terapeutyczne od ekspertów – praktyków. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami rozwojowymi w każdym wieku.

170 artykułów online
3 lata doświadczenia
Dostęp online i offline
16 numerów archiwalnych
9 filmów w ramach videoteki terapeuty
20 autorów – specjalistów
INTEGRACJA SENSORYCZNA W PRAKTYCE • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI