Masaż stymulujący linię środka

Do czego jest nam potrzebne przekraczanie linii środkowej ciała podczas codziennego funkcjonowania?

Podczas wykonywania codziennych czynności nie zastanawiamy się nad tym, ile razy w ciągu dnia przekraczamy linię środkową ciała:

• Gdy myjemy zęby, czy zmieniamy rękę w zależności od umiejscowienia szczoteczki, czy zawsze używamy tej sa­­mej dłoni? Jedną ręką często musimy przekroczyć linię środ­kową ciała, by użyć ręki dominującej.
• Gdy czeszemy włosy, czy zmieniamy rękę w zależności od połowy głowy, czy jedną ręką czeszemy całą głowę?
• Czy zakładając kolczyki, zmieniamy ręce w zależności od ucha, do którego wkładamy kolczyk, czy wykonujemy to ręką dominującą?
• Czy jedząc kotleta, kroimy go tą ręką, po której stronie talerza on jest, czy wykonujemy to ręką dominującą?
• Czy pisząc w zeszycie, do po­­łowy kartki piszemy jedną ręką, a od połowy kartki drugą, czy piszemy całość ręką dominującą?

By wszystkie te czynności wykonać prawidłowo, musimy przekroczyć linię środkową ciała. Czy wykonując te czynności, myślimy o tym, jak to zrobić? Nie, potrafimy już zgeneralizować tę umiejętność na wszystkie funkcje życiowe. 

Symetria ciała jest wzorcem ko­niecznym po prawidłowego funkcjonowania organizmu każdego człowieka. Wzorzec ten jest stymulowany i koordynowany poprzez prawidłowe działanie układu nerwowego. Na prawidłową postawę ciała wpływ mają optymalna liczba i jakość pobudzeń generowanych i wysyłanych do aparatu ruchu. Do uzyskania przez dziecko postawy pionowej konieczne jest pionowe ustawienie ciała. Kształtowanie postawy pionowej przypada na wiek od urodzenia do 1,5 roku życia dziecka. Układ nerwowy w procesie dojrzewania podlega dwóm procesom: wzrostu oraz różnicowania. Prawo cefalokaudalne decyduje o procesie rozwoju. Prawo to mówi nam o tym, iż dziecko uzyskuje pełną kontrolę ciała od głowy do części dystalnych ciała oraz od linii środka ciała na zewnątrz. O progresie dojrzewania układu nerwowego mówimy, gdy osiągamy doskonalenie czynności psychoruchowych. Na podstawie rozwoju ruchowego niemowlęcia możemy wnioskować o zachowaniu bądź odchyleniu od norm rozwojowych danego dziecka. Noworodek/niemowlę ma znacznie ograniczone zdolności poruszania częściami ciała przeciwko sile grawitacji, jednak dysponuje mechanizmami zapewniającymi mu prawidłową pozycję ciała. U dziecka zauważalne są odruchy toniczne. Mają one na celu zawiadamianie o postawie ciała. Ich receptory znajdują się w obrębie stawów kręgosłupa szyjnego, w receptorach czucia w skórze oraz w receptorach znajdujących się w błędniku w uchu środkowym. 

W pierwszym kwartale życia dziecka na poziomie rdzenia kręgowego oraz rdzenia przedłużonego generowane są następujące odruchy: odruch podparcia (trzymając dziecko pod pachy w pozycji pionowej obserwujemy odruch podparcia – noworodek na chwilę przyjmuje ciężar ciała i pozycję automatycznego chodu, dotknięcie stopą o podłoże wywołuje wyprostowanie kończyny i równoczesne zgięcie drugiej, co wygląda jak chodzenie; odruch ten utrzymuje się do 4. miesiąca życia); odruch toniczny szyjny asymetryczny (odruch ATOS wywołuje się poprzez delikatne skręcenie głowy dziecka w jedną stronę, skutkuje to wyprostem w kończynach dolnych i górnych poprzez wzrost napięcia mięśni prostowników po stronie, w którą skręcono główkę, i przygięcie po stronie przeciwnej w wyniku spadku napięcia w równoległych mięśniach; odruch powinien zostać zintegrowany do 6. miesiąca życia); odruch toniczny szyjny symetryczny (STOS – odruch, który rozwija się u dziecka dopiero w okolicach 6.–8. miesiąca i może przetrwać bardzo długo, nawet do 2.–3. roku życia; wywołuje się go poprzez położenie dziecka na brzuchu i odgięcie jego głowy do tyłu); odruch skrzyżowanego wyprostu (odruch fizjologiczny polegający na przywiedzeniu i prostowaniu kończyny dolnej w odpowiedzi na podrażnienie podudzia po stronie...