Sprawność fizyczna osób z zespołem Downa

WARSZTAT TERAPEUTY

Sprawność fizyczna jest niezwykle istotna, jeśli zależy nam na prowadzeniu zdrowego, higienicznego trybu życia. W poprzednim artykule dotyczącym aktywności fizycznej osób z niepełnosprawnością wspomniałem, że oddzielny artykuł poświęcę sprawności fizycznej osób z zespołem Downa. Moje pierwsze spotkanie z dziećmi reprezentującymi tę grupę było dla mnie dużym zaskoczeniem. Miałem przed sobą grupkę dzieci z nadwagą, a nawet otyłością, jednak poziom ich gibkości oraz siła zrobiły na mnie duże wrażenie. Na wstępie należy zauważyć, że dzieci z zespołem Downa mogą należeć do jednej z dwóch grup: grupy osób sprawnych, chętnie podejmujących wysiłek fizyczny lub do grupy osób unikających ruchu, ale lubiących zadania wymagające skupienia uwagi.

Zdaniem niektórych badaczy zdarzają się również osoby łączące w sobie te dwie cechy, które w zasadzie nie lubią ruchu, ale pewne ćwiczenia lub dyscypliny sportowe sprawiają im ogromną przyjemność i chętnie podejmują wysiłek. Bez względu na to, z reprezentantami której z grup będziemy mieli do czynienia, musimy pamiętać o tym, że dzieci dość szybko się męczą i 45-minutowe zajęcia mogą być dla nich zbyt dużym wyzwaniem. Myślę, że 30 minut wysiłku będzie dla nich w zupełności wystarczające. Jeśli przyjdzie nam prowadzić zajęcia ogólnorozwojowe dla grupki takich dzieci, całkiem możliwe, że w jednej grupie będziemy mieć do czynienia zarówno z osobami lubiącymi ruch, jak i takimi, które wolą w tym czasie pójść spać. Rozwiązaniem może być proponowanie różnorodnych ćwiczeń – po zajęciach wymagających nieco większego wysiłku wprowadźmy zadania wymagające skupienia. Warto dać naszym podopiecznym swobodę wyboru. Jeśli jakieś ćwiczenie zaczyna ich nudzić, zastąpmy je innym. Jeśli natomiast „wkręciły się” w jakieś zadanie, nie pozbawiajmy ich tej radości i nie starajmy się za wszelką cenę zrealizować swoich planów treningowych. 

Dzieci z zespołem Downa dość szybko się męczą, więc ćwiczenia powinny być przeplatane przerwami, aby nasi uczniowie mogli odetchnąć. Spora część reprezentantów tej grupy ma nadwagę. Unikajmy zatem ćwiczeń nadmiernie obciążających stawy. Warto od czasu do czasu ­zaproponować im spacery. Dobrym rozwiązaniem jest marsz z kijkami. Praca górnych kończyn dodatkowo po­­zy­tywnie wpłynie na koordynację ruchową. Myślę jednak, że bieganie nie zawsze (właśnie ze względu na nadwagę) będzie odpowiednim rozwiązaniem. Dość duży odsetek osób z zespołem Downa ma problemy z sercem. Zawsze przed rozpoczęciem pracy z grupą warto zasięgnąć informacji u rodzica lub opiekuna na co dzień pracującego z dziećmi, z którymi mamy rozpocząć pracę. Jeśli zostaniemy poinformowani, że któryś z naszych podopiecznych ma tego typu problemy zdrowotne, nie forsujmy go nadmiernie. 

Zanim przejdę do opisywania propozycji konkretnych ćwiczeń...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem


Dołącz do 3000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami integracji sensorycznej.

Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia diagnostyczno-terapeutyczne od ekspertów – praktyków. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami rozwojowymi w każdym wieku.

170 artykułów online
3 lata doświadczenia
Dostęp online i offline
16 numerów archiwalnych
9 filmów w ramach videoteki terapeuty
20 autorów – specjalistów
INTEGRACJA SENSORYCZNA W PRAKTYCE • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI