Dotyk jest jednym z najważniejszych zmysłów, niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania człowieka. Stanowi on bowiem bazę do kształtowania innych zmysłów oraz wielu umiejętności rozwojowych. Reguluje również sposób odbierania rzeczywistości przez człowieka oraz stanowi niewyczerpane źródło wszelkiego rodzaju bodźców oddziałujących na integrację sensomotoryczną i rozwój mózgu. Niestety, bardzo często dochodzi do nieprawidłowości w zakresie integracji sensorycznej w obrębie tego układu. Bardzo duża grupa dzieci trafia do naszych gabinetów z nadwrażliwością dotykową. Co to dokładnie jest, jak wpływa na zachowanie człowieka i w jaki sposób można usprawnić funkcjonowanie tego zmysłu? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w tym artykule.
Autor: Justyna Kapuścińska-Kozakiewicz
Integracja sensoryczna jest coraz bardziej powszechną metodą pracy z dziećmi. Daje ona szansę na lepsze zrozumienie młodego człowieka oraz problemów, które mu towarzyszą. Rodzice często zadają pytanie, czemu kiedyś tego typu trudności nie występowały. Istnieje kilka wyjaśnień. Okazuje się bowiem, że jedną z głównych przyczyn jest nadmierna liczba bodźców pojawiająca się w otoczeniu dziecka. Układ nerwowy młodego człowieka często nie jest na to gotowy i reaguje w nieodpowiedni sposób. Jednocześnie znacznie ograniczona została liczba swobodnych aktywności ruchowych. W artykule wskażemy sprawdzone metody pracy z rodzicami, niewymagające kupowania drogich gadżetów terapeutycznych.
Do gabinetu na diagnozę trafiła mama z dzieckiem z silnymi trudnościami z nadruchliwością oraz z zaburzeniami koncentracji uwagi. Dziecko było już diagnozowane pod kątem ADHD, jednak rodzice postanowili, że sprawdzą, jak wygląda sytuacja z integracją sensoryczną. Poniżej opis przypadku wraz z opisem podjętego działania terapeutycznego.
Do naszych gabinetów terapeutycznych trafiają dzieci w różnym wieku. Jeśli mają one powyżej czterech lat, to proces diagnostyczny jest w pełni uporządkowany. Istnieją konkretne próby, testy i działania, które pozwalają określić rodzaj i charakter zaburzeń występujących u dziecka. Co jednak, gdy do gabinetu przychodzą rodzice z dziećmi młodszymi, które mają kilka lub kilkanaście miesięcy? Jak wówczas właściwie przeprowadzić diagnozę? Na co zwrócić uwagę? Czym kierować się w czasie obserwacji dzieci? Te pytania coraz częściej zaprzątają głowę terapeutów i diagnostów. Konieczne więc staje się dokładne przeanalizowanie tego, w jaki sposób można pracować z małymi dziećmi.